Find Out More on US Undergraduate Education

Hear from current students and alumni!

"There's something all of us speaking at this panel have in common. We've had the benefit of an educational philosophy that emphasises more than professional training - an education system that avoids the mass production of cookie-cutter citizens, unlike the universities many other countries. We've enjoyed incredible opportunities to grow as individuals, and often at the expense of the very institutions we attend. But for every one of us, there are many who could have had the same experience, yet for some reason simply ended up elsewhere."

This Saturday the 23rd 2.00pm they're doing their little bit to change this sad situation. At the Descartes Education Counselling Centre in Damansara Utama, a group of us - current students and alumni from various American universities and liberal arts colleges - will be speaking on the hows, the whys, the whats of applying to American institutions of higher education.

Speakers include:

• Mohd Hafiz Noor Sham (Michigan)
• Nathaniel Tan (Harvard)
• Andrew Loh (Swathmore)
• Ng Eng Han (Dartmouth)
• John Lee ML (Dartmouth)

But more than that, we hope you'll help us spread the word. There are many bright students out there who do not realise the scope of financial aid available, or the life-changing possibilities of a liberal arts education. If you have any friends who are interested in learning more, please, invite them and bring them along. If you have contacts at local colleges or secondary schools, please let them know about this upcoming talk. Even passing this email along is enough. And if you run a blog or website, please help us get the word out.

Or you can view the details on Facebook.

In the group pictures are a map to the venue, and a poster for the event. If you're interested in helping distribute the poster, please get in touch with johnleemk@gmail.com and we can talk about reimbursement for photocopying costs, etc.

Topics include:

• Introduction to the Liberal Arts Concept
• Liberal Arts College vs Research University
• The advantages and disadvantages of a Liberal Arts college
• Future Prospects of a Liberal Arts Degree

There will be an open-ended Q&A session at the end for further discussion. Please help spread the message. The hall can sit 80 persons.

"College" to "Institution": Form or Substance?

Before the much anticipated University and Unviersity Colleges Act (UUCA) gets debated, probably on Monday next week, there's a less significant amendment to the Education Act 1996 which is currently being debated in Parliament. For those interested in a preview of what I intend to touch on with regards to UUCA, can visit Education in Malaysia, where I will be blogging the issue in parts.

However, as the Speaker was clearly giving leeway for MPs to speak on this Education debate, and the fact that many MPs were absent (probably in Permatang Pauh), I decided sort of last minute to participate in this debate as well and managed to get my voice heard earlier in the afternoon.

The key amendment was really the "upgrade" of the status of teacher training "colleges" into teacher training "institutes". Graduates from the institute will then be awarded degrees instead of the current diplomas. The Deputy Minister of Education said that this is part of the overall programme to raise the quality of teachers. Hence teachers became my main topic of debate during the speech, provided below. Apologies however for the many simple language errors below, as I wrote it in a hurry, and it served more as a guide than an actual script during my speech.

Parts of the debate was quite lively especially when I started discussing the standard of English (and other subjects like Mathematics and Science) in Malaysian schools. I'll see what I can dig out from the transcripts from the Hansard later.

Terima kasih kepada Tuan Yang Di-Pertua yang memberi peluang kepada saya untuk sama berbasas suatu Akta untuk meminda Akta Pendidikan 1996 ini.

Antara punca pindaan yang terpenting sekali dalam akta ini adalah penukaran sesebuah Maktab pendidikan guru kepada sebuah “institusi pendidikan guru”, dan pada masa yang sama, graduan daripada maktab ataupun institusi ini akan bertaraf ijazah dan bukannya diploma.

Saya memang tidak membantah pindaan akta ini. Akan tetapi pindaan ini tidak akan dapat meningkatkan qualiti bidang perguruan di Malaysia dengan sebegitu sahaja. Penukaran takrif ini merupakan satu penukaran “form” ataupun penamaan sahaja dan bukannya satu rombakan yang bersubstance.

Penukaran status “maktab” ke “institutsi” tidak akan membawa apa-apa manfaat jikalau tidak disampingi oleh rombakan yang lebih penting. Jika rombakan asas ini tidak dilaksanakan, kita tukar nama maktab kepada universiti pun sia-sia sahaja.

Tahniah dihulurkan kepada pengurusan Maktab perguruan kerana mencapai tahap ISO9001 seperti yang diumumkan oleh Timbalan Menteri dalam ucapannya. Akan tetapi, tahap ini adalah hanya menilaikan sistem proses dan dokumentasi sahaja dan bukannya menilaikan taraf mutu ataupun kandungan pendidikan. Yang Berhormat akan mendapati bahawa, universiti-universiti terkemuka di dunia langsung tidak membelanjakan berpuluh-puluh ribu untuk mendapatkan ISO ini. Sebabnya jelas, ISO ini tidak dapat menilaikan taraf intellectual ataupun kemantapan fikiran pihak perguruan dan akademik.

Tuan Yang Di-Pertua, ada 2 masalah yang penting yang Kementerian mesti selesaikan sebelum kualiti maktab dapat dipertingkatkan untuk berhak digelar sebagai “institusi”.

Pertama sekali, kementerian perlu meningkatkan qualiti pelajar ataupun siswazah yang diterima ke dalam kursus perguruan. Buat masa ini, Kementerian ditanggap sebagai mementingkan kuantiti ke atas qualiti “quantity over quality”. Repot-repot yang diterbitkan selalunya meraikan pencapaian maktab-maktab mengikut jumlah “graduan” dari maktab dan bukannya qualiti graduan yang dikeluarkan.

Saya sebagai wakil rakyat telah menerima pelbagai aduan mengenai mutu pendidikan di sekolah-sekolah kita di mana guru-guru mengajar fakta-fakta yang salah ataupun tidak tepat. Saya juga menerima aduan mengenai ibubapa yang sering kena membetulkan ajaran guru di sekolah, terutamanya dalam bidang bahasa Inggeris, Matematik dan Sains. “Saya pergi sekolah” telahpun menjadi “I go school”. Ataupun apakah “prestasi” dalam Bahasa Inggeris? “Prestation”(!?)

Menurut pengalaman New Straits Times punya Deputy group editor-in-chief yang lalu, Datuk Hishamuddin Aun, dalam satu temuduga dengan seorang calon wartawan:

Hisham: How many are there in your family?

Calon: I number three.

Hisham: What does your father do?

Calon: Father die already.

Hisham: What does your mother do?

Calon: Mother not yet die.

Habis-lah. Walaupun contoh yang diberi tadi adalah sedikit lucu, akan tetapi, ianya menunjuk dengan jelas kelemahan yang serius dalam qualiti perguruan pada masa ini, terutamanya di antara guru-guru yang lebih muda.

Malah, dari segi kelakuan, disiplin dan tatatertib seorang guru pun, terdapat banyak aduan. Kami baru sahaja mendengar aduan di mana seorang guru di Telok Panglima Garang menghina dan mempertikaikan kaum India dengan perkataan yang kasar dan racist, ataupun bersifat perkauman yang negatif.

Selain daripada dialih ke kementerian untuk membuat kerja administratif, seperti yang dilaporkan dalam suratkhabar semalam, apakah tindakan yang akan diambil supaya perkara ini tidak akan terjadi sekali lagi?

Di kawasan saya sendiri, terdapat banyak perasaan ketidak puasan terhadap pihak gurubesar ataupun guru menghalang aktiviti budaya kaum minoriti seperti tarian singa dan penubuhan persatuan agama seperti “Christian fellowship group”. Adakah pihak perguruan diberikan pengajaran dan taklimat mengenai kepentingan mempertahankan budaya berbilang bangsa di Malaysia, yang menjadi satu ciri yang amat membanggakan? Adakah pelajar Maktab Perguruan diuji supaya tidak mempunyai sifat perkauman yang negatif?

Kementerian hendaklah mencuba seboleh mungkin untuk menarik bakal pendidik yang cukup berkualiti ke dalam bidang perguruan, dan bukan seperti yang dihujahkan oleh Yang Berhormat Kubang Kerian semalam di mana bidang perguruan telah menjadi “employment of the last resort” bagi siswazah yang mengganggur. Kalau bakat rekruit kurang berkualiti, adalah tidak memeranjatkan jika kualiti guru yang dihasilkan tidak memuaskan. Simpulan bahasa Inggeris ada berkata “rubbish in, rubbish out”.

Oleh itu, saya harap Kementerian akan mengaji semula skala gaji guru-guru Malaysia supaya bakal calon yang lebih cemerlang akan tertarik untuk masuk dalam bidang yang mulia ini.

Negara jiran di selatan Selat Johor mempunyai satu sistem pendidikan yang diakui bertaraf dunia. Malah Menteri Pendidikan pun pernah mengunjungi sekolah-sekolah di sana untuk mencari resipi kejayaan. Antara satu faktor yang penting sekali ialah bayaran gaji guru yang bermula sebanyak 2,800 dolar Singapura bagi siswazah untuk menarik bakat perguruan yang cemerlang. Ini merupakan gaji “above market rate”.

Manakala di Malaysia, kita bayar gaji bawah kadar pasaran. Kalau begitu, macamana kita dapat menarik bakat cermerlang untuk masuk bidang perguruan? Sebaliknya, ramai siswazah cemerlang berhijrah bukan sahaja ke Singapura, tetapi juga ke negara lain untuk menyertai bidang perguruan dan akademik.

Golongan polis dan askar telahpun mendapat peningkat gaji yang lebih sebanyak 20% ke atas peningkatan sebanyak 40% yang diberikan kepada pekerja perkhidmatan awam. Saya harap demi kepentingan masa depan orang muda di Malaysia, kerajaan akan mengambil kesempatan dalam belanjawan yang akan datang untuk meningkatkan gaji pihak guru-guru sekurang-kurangnya 20% untuk menjadikan bidang perguruan, satu bidang yang menarik.

Pendekatan ini juga akan mengurangkan beban seorang guru yang pada masa ini sering bergantung kepada rezeki pengajaran tuisyen untuk menampung kehidupan mereka. Saya selalu dengar kes di mana seseorang guru akan enggan menghabiskan sukatan pelajaran dalam sekolah supaya pelajar terpaksa mengambil tuisyen bersama guru tersebut. Pada masa yang sama, ramai yang mengambil tuisyen akan mendapat petunjuk kepada topik yang akan diperiksa, dan kadangkala soalan yang akan dikemukakan dalam peperiksaan akan diberi secara langsung!

Jika pihak perguruan dapat menerima gaji yang lebih, Kementerian juga dapat mengetatkan penguatkuasaan terhadap pihak guru yang tidak mematuhi syarat-syarat pekerjaan.

Apakah cara yang mudah sekali untuk meningkatkan bakat calon yang menyertai bidang perguruan? Semasa saya menjadi pengurus syarikat saya sendiri, saya selalu bertemuduga dengan siswazah yang baru selesai pengajian yang ditaja oleh kerajaan. Akan tetapi ramai siswazah ini yang mempunyai pencapaian cemerlang tidak menerima apa-apa tawaran pekerjaan daripada kerajaan. Selepas setahun siswazah ini akan dilepaskan daripada kewajipan mereka untuk berkhidmat dengan kerajaan. Sebaliknya, kita sering mendengar Menteri menyeru supaya kerajaan membekalkan kerja, termasuk dalam bidang perguruan kepada siswazah yang tidak dapat mencari kerja yang lain.

Bukankah ianya lebih bermanfaat jika pemegang biasiswa JPA ini terus ditawar pekerjaan dalam bidang perguruan yang semestinya akan meningkatkan mutu pengajaran di sekolah kita. Ramai antara rakan universiti saya di Oxford yang ditaja oleh kerajaan Singapura telahpun berkhidmat sebagai guru di sekolah menengah dan maktab rendah di sana. Janganlah kerajaan Malaysia membazirkan peluang emas untuk memperkukuhkan mutu perguruan di Malaysia dalam masa yang singkat.

Tuan Yang Di-Pertua, peningkatkan bakat calon yang diterima ke dalam maktab perguruan adalah faktor kepentingan yang pertama. Yang kedua, selepas bakat ini diterima, perlulah mereka diberi latihan yang cukup “rigourous” dan berstandard.

Kualiti para pensyarah di maktab-maktab guru ini perlu dipertingkatkan, terutamanya selepas maktab-maktab ini dinaiktarafkan sebagai institusi. Apakah kriteria yang digunakan untuk perlantikan pensyarah di maktab ini. Pensyarah dalam institusi-institusi ini perlulah sekurang-kurangnya mendapat kelulusan “Masters” daripada universiti yang terkemuka dan bukannya universiti daripada negara yang kurang maju.

Oleh kerana institusi pengajian tinggi di Malaysia telah berkembang dengan sengit sekali sejak tahun 1990-an, negara kita sebenarnya menghadapi kekurangan pensyarah dan akademik yang berkeupayaan dan berpengalaman. Akan tetapi jika pasaran tenaga buruh negara kita terlalu ketat, kita perlu menjemput pensyarah yang berkeupayaan dan berpengalaman daripada negara yang maju untuk berkhidmat dalam universiti tempatan, terutamanya dalam maktab perguruan dan dalam bidang seperti bahasa inggeris, matematik dan sains.

Hanya dengan mutu yang mencukupi, dapatlah pelajar perguruan kita dapat memenuhi dan mencapai tahap kebolehan mereka. Kalau sesesiapa dapat meningkatkan mutu pengajaran dalam maktab perguruan kita, kita tidak patut kesah mengenai bangsa, agama ataupun kewarganegaraan mereka. Kita tidak perlu bimbang kerana ini merupakan satu langkah jangka pendek sahaja untuk “jumpstart” kualiti pendidikan di Malaysia supaya generasi muda hari ini akan mencapai potensi mereka dengan sepenuhnya.

Dengan pelajar maktab perguruan yang berbakat tinggi, bersama dengan pensyarah yang benar-benar berkeupayaan dan berpengalaman, barulah kita dapat membina satu kelas profesion perguruan bermutu yang dapat membimbing anak muda Malaysia untuk mengatasi cabaran sengit globalisasi yang akan ditempuhi.

Constructive Parliamentary Discussion

OK, this was one of the posts in draft format for a while now. Yes, it's also one of the many Pasir Salak episodes during the last parliamentary session.

I wasn't directly involved in this particular exchange, well, besides laughing out loud, but it occured when my colleague Manogaran who sits just behind me stood up to pose the question the poor quality of graduates from our local universities to the Minister of Higher Education who was holding the floor at that point in time. This is extracted from the Hansard on 9th July 2008.

Tuan M. Manogaran [Telok Intan]: Terima kasih Yang Berhormat Menteri dan Tuan Yang di-Pertua. Berbincang tentang pelantikan graduan-graduan ke institut pengajian tinggi ini, tadi Yang Berhormat Menteri katakan adalah amat competitive. Competitive ini kerana tidak cukup tempat atau universiti di negara kita atau sememangnya competitive. Oleh sebab saya tengok ramai graduan-graduan yang keluar dari universiti tempatan kita tidak ada standardlah, tidak ada daya saingan, we are not competitive compare...

Dato’ Haji Tajuddin Abdul Rahman [Pasir Salak]: Saya daripada universiti tempatan.

(I can't possibly tell you how this totally cracked up the opposition bench!)

Tuan M. Manogaran [Telok Intan]: Patutlah macam ini, inilah contoh. [Ketawa]

Dato’ Haji Tajuddin Abdul Rahman [Pasir Salak]: What contoh?

Timbalan Yang di-Pertua [Datuk Ronald Kiandee]: Yang Berhormat Telok Intan, tak
payah respons Yang Berhormat.

Tuan M. Manogaran [Telok Intan]: Don’t talk like that, biar saya habis.

Dato’ Haji Tajuddin Abdul Rahman [Pasir Salak]: Dia daripada universiti mana ni? Hebat sangat.

Tuan M. Manogaran [Telok Intan]: Kita cakap universiti tempatanlah. India is better-lah.

Timbalan Yang di-Pertua [Datuk Ronald Kiandee]: Yang Berhormat Pasir Mas, duduklah.

Tuan M. Manogaran [Telok Intan]: Mungkin you pergi India lebih bagus.

Dato’ Haji Tajuddin Abdul Rahman [Pasir Salak]: Tamil Nadu!

Dato’ Ibrahim Ali [Pasir Mas]: Pasir Salak, bukan Pasir Mas.

Timbalan Yang di-Pertua [Datuk Ronald Kiandee]: Yang Berhormat Pasir Salak,
minta maaf ya Yang Berhormat Pasir Mas.

Seorang Ahli: Ini universiti tempatan ni, contoh.

Dato’ Haji Tajuddin Abdul Rahman [Pasir Salak]: Fasal dia merendah-rendahkan universiti tempatan, you don’t, jangan duduk di Malaysia lah.

Tuan M. Manogaran [Telok Intan]: Apa pun berdebatlah di luar. How much do you know?

Timbalan Yang di-Pertua [Datuk Ronald Kiandee]: Yang Berhormat Pasir Salak, sila duduk Yang Berhormat Pasir Salak. Yang Berhormat Telok Intan, teruskan.

Tuan M. Manogaran [Telok Intan]: Yang Berhormat Pasir Salak suka menyalak ni.

Timbalan Yang di-Pertua [Datuk Ronald Kiandee]: Tak payah respons Yang Berhormat, teruskan.

Tuan M. Manogaran [Telok Intan]: Suka menyalak, itu yang problem. Yang Berhormat Menteri, jadi saya, I’m concern ...

Dato’ Haji Tajuddin Abdul Rahman [Pasir Salak]: Dia tidak layak untuk jadi rakyat Malaysia kalau duduk macam ni.

Timbalan Yang di-Pertua [Datuk Ronald Kiandee]: Yang Berhormat!

Tuan M. Manogaran [Telok Intan]: I’m concern ...

Dato’ Haji Tajuddin Abdul Rahman [Pasir Salak]: What concern? You are downgrade local university of this country.

Tuan M. Manogaran [Telok Intan]: Jadi apakah langkah-langkah yang akan diambil untuk...

Dato’ Haji Tajuddin Abdul Rahman [Pasir Salak]: [Bercakap tanpa pembesar suara]

Tuan M. Manogaran [Telok Intan]: ...untuk memastikan bahawa penuntut-penuntut kita yang keluar dari universiti tempatan ini boleh saing dengan penuntut dari universiti luar sebab employability mungkin, there is must be employable dengan izin. Itu soalan saya. Terima kasih.

I know many of you have asked that I ignore the honourable member from Pasir Salak, whom I've blogged about quite a few times. I am and I will, but sometimes, the entertainment value is just too high! ;-)

I won't post the reply by the Minister, which was an issue to be blogged about in itself, here but I'll do so at my other blog on Education in Malaysia. Will post the link when it's umm..., written. ;-)

树上的烂苹果

This is my Oriental Daily column last week, focusing on the antics of Deputy Education Minister, Datuk Noh Omar. I've blogged on the same, "Bad Apples", on Education in Malaysia. ;)

潘俭伟

2005年11月，诺奥马在国际社会恶名昭著，以致马来西亚成为国际笑柄。当时，担任国内安全部副部长的诺奥马，对那些不满并抨击裸体站蹲事件者说：ǒ如果外国人认为我们很残酷，就请他们回去自己的国家吧！ō

面对首相阿都拉训斥后，诺奥马坚持媒体歪曲其言论，而作出有欠诚意的道歉：ǒ如果我的评语有任何负面的含意，我愿公开道歉。ō事实上，其早前发表的评论清楚被录了下来，甚至通过电视播放出来。

尽管犯了大错，然而诺奥马在2006年2月内阁改组没有被除名，反而被调任教育部副部长一职。很快地，在同年9月，他又再次引发争议。当时，他在国会承诺政府推行的第九大马计划，教育部这次获得最多的拨款即334亿令吉，但政府并没有计划兴建任何新的华小或淡小。

上周四，诺奥马又再一次在媒体及公众面前献丑。民主行动党雪兰莪州主席欧阳捍华为了协助一位被中学教师暴力对待的学生，代表有关学生家长提呈一份内容相当得体的备忘录给诺奥马。随即，诺奥马的情绪就开始失控。

他除了当众辱骂欧阳捍华，还把备忘录弄皱并随手丢弃。过后，其手下才把这份备忘录捡起来。诺奥马指责欧阳捍华及民主行动党干涉学校违纪事项。诺奥马甚至一度说，他绝不会处理任何通过政党向教育部所反映的个案。

试问，所有政党包括在野党在内，其责任岂不是协助面对问题者，向相关的政府官员反映有关难题吗？至于上述个案，就是要针对校方拒绝向滥用暴力对待学生的教师采取行动，向教育部反映有关的问题。诺奥马拒绝接纳备忘录，突显其注重政治利益多过人民疾苦的高傲态度。

政党及非政府组织时常针对不同课题提呈备忘录予首相。即使彼此的意见相异，但大多数政府高官都会用比较体面的方式，来接领对方所提呈的备忘录。

诺奥马的行事作风，根本不是一位政府高官应有的风度，甚至不配担任一位副部长。其性格无礼、粗鲁，跟流氓似乎没有两样。更讽刺的是，诺奥马竟然负责着手解决国内学校坏学生与私会党渗透的问题！

阿都拉现在是时候严打这一类不成体统的下三滥行为操守。除了在来届大选过后，让诺奥马没有机会再出任政府高职之外，甚至让诺奥马像一颗从树上掉了下来的烂苹果，永远没有机会在大选披甲上阵。

唯有这样，阿都拉才能证明当权政府绝不会默许这类目中无人的流氓行径，并证明其有决心要塑造与民亲近、廉正又有效率的政府。

大学林立孰之过？

Below is my column for Oriental Daily last week. This time, I discussed on of my very favourite topics, that is the Government's focus on quantity rather than quality in education. This was also the topic of discussion when I was up on Astro last week on "Talking Issues". I've written extensively on this issue (you can read it here and here), so this article shouldn't need a separate translation ;)

大学林立孰之过？
潘俭伟

除了19所国立大学与大学学院之外，国内还有另外22所私立大学与大学学院。这个数目还不包括今年将获颁大学学院地位的大专学府。这意味着除了数十所跟外国大学合作提供学位课程的大专学府之外，国内2千640万人口却至少拥有超过41所大学与大学学院。若以比率换算，每64万4千个人口当中就有一所大学。

大约7、8年前，我国只有16所大学及大学学院。国内大学或大学学院如雨后春笋般林立，然而我们却面对另一个问题，即我们能否在短时间内聘请到足够并有素质的讲师？根据2004年统计显示，国立大学只有21.6%的讲师考获博士学位。至于私营大学的情况更难堪，即只有区区4%讲师具有博士头衔。

除了雪兰莪州务大臣基尔医生之外，我想其他人都会同意新加坡的教育素质，确实比我们还要好几倍。新加坡有400万人口，却只有3所大学。换算之，每133万新加坡人口就有一所大学。相较之下，我国的人口与大学比率却超出新加坡逾倍。

尽管只有3所大学，但新加坡其中两家大学《泰晤士高等教育增刊》与中国上海交通大学全球大学排名榜各列入50强与200强内。新加坡新设立的第3所大学――新加坡管理大学没有列入榜内，这是可以理解的。反观拥有超过40所大学的马来西亚，却没有任何大学列入《泰晤士高等教育增刊》150强与交通大学全球大学排名榜500强内。

若有人硬指这些指标不能反映我国的高等教育政策重量不重质，我更不知道要怎样去反映当中的事实了。

结果，强调重量不重质的高教政策，自然会降低我国大学毕业生的沟通能力，并导致他们缺乏批判思维及分析能力。

事实上，我们现有数以万计的大学毕业生失业，足以反映所生产的大学毕业生过剩。而且，这些毕业生当中有一大部分没有足够的能力，为我们的全球性经济付出贡献。虽然我国缺乏电脑工程师与程式设计员，但许多电脑科学系的毕业生却面对失业问题，这是不足为奇的。

除了大学供过于求影响我国的高教素质之外，在马来西亚这样的发展中国家，我们是否有能力利用有限的资源，来开发年轻一代无限的潜能，尤其是提高他们未来的生产力与创意思考，这是非常重要的。鉴于国内大学的数量太多，加上政府的资金向来都非常有限，这导致政府的资源没有办法妥善分配予这些大专学府。

诚然，政府目前强调重量不重质的政策难以逆转。然而，政府必须有强烈的意愿来扭转这个趋势。即使这只是区区一小步，却足以反映政府承认其现有注重设立学位工厂的政策，确实为国家造就了太多高不成、低不就的次产品。

Blogging Pasir Salak

I wrote about the Yang Berhormat from Pasir Salak at the start of the previous parliamentary session, on the fact that he's an unapologetic Malay nationalist of the ketuanan Melayu mold. Together with the so-called independent, Yang Berhormat from Pasir Mas, Ibrahim Ali, they lead the charge of Malay rights in the parliament, taking no prisoners, be they ministers or opposition MPs.

About a week or two after my blog post, he confronted (not in the violent sense) me on my blog post which "hentam" him, to which I said, if need to "hentam", must "hentam"-lah. It was quite amusing because he carried the print out of my blog post with him (and wanted to show it to me ;-)). He went on to gripe the fact that I spend my time blogging in parliament instead of debating, which is what I should be doing. I didn't bother challenging his views.

Then I had another "bow and scrape" with him at the end of last session blogged here.

Last week, there was another little amusing, shake-your-head, laugh-out-loud-inside type incident. Check out the text from the Hansard here, and posted below. It all started when Pasir Salak started his spill on the fact that while the public universities (IPTA) have a majority of bumiputera students, the private universities (IPTS) have very few of them i.e., he wanted the Ministry of Higher Education to ensure that there are "proportionate" numbers of bumiputera students in these institutions as well(!)

Dato' Haji Tajuddin Abdul Rahman [Pasir Salak]: Saya minta penjelasan. Yang
Berhormat Menteri, saya ingat tidak tahulah saya, mungkin saya salah ataupun Yang Berhormat macam mana, angka itu saya rasa tidak berapa tepat. Sebab saya juga mengikuti perkembangan sektor pelajaran dalam sektor swasta, private education. Boleh dikatakan kalau macam HELP, ambil contoh HELP, ambil contoh Taylor College, ambil contoh Sunway College. All these colleges almost 90% dengan izin, student dia bukan bumiputera. Jadi macam mana boleh over all tadi disebut bahawa bumiputera ada 53% dalam private education. Tolong bagi contoh mana dia kolej-kolej swasta atau universiti kolej swasta yang bumiputeranya ramai? Give me an example please, dengan izin.

Tuan Pua Kiam Wee [Petaling Jaya Utara]: [Bercakap tanpa pembesar suara]
(This was the part I kept shouting "Kosmopoint" as an example of such a private university - I didn't switch on my mic)

Dato' Haji Tajuddin Abdul Rahman [Pasir Salak]: Ya? Apa dia?

Tuan Pua Kiam Wee [Petaling Jaya Utara]: [Bercakap tanpa pembesar suara]
(This was the part I repeated "Kosmopoint" as an example of such a private university)

Dato' Haji Tajuddin Abdul Rahman [Pasir Salak]: Belum jadi menteri lagi, jangan
jawab! [Ketawa]

Dato' Seri Mohamed Khaled bin Nordin: Menteri ada pembantu... [Ketawa]

Shortly after that, came another short episode:

Dato' Haji Tajuddin Abdul Rahman [Pasir Salak]: Okey, okey, sedikit sahaja.
Penjelasan Yang Berhormat, Yang Berhormat kan hendak habis? Saya minta, okeylah. UNITEN termasuk kategori IPTS dan begitu ramai sekali pelajar bumiputera. Akan tetapi, saya hendak tahu sekarang ini, apa tindakan kerajaan untuk memastikan populasi pelajar bumiputera dalam institusi-institusi pengajian tinggi swasta yang bukan kerajaan. Taylor College, Sunway College, HELP, KDU dan banyak lagi. Saya hendak kolej-kolej ini yang pelajar dia...

Dato' Ibrahim Ali [Pasir Mas]: [Bangun]

Tuan Pua Kiam Wee [Petaling Jaya Utara]: [Bangun]

(I got up at this stage with the intention to "fry" Pasir Salak on his dangerously race-based approach whereby the free market where students have a choice in choosing their schools have also to come under quota controls. Unfortunately the Minister of Higher Education didn't give me the floor to rebutt.)

Timbalan Yang di-Pertua [Datuk Ronald Kiandee]: Ahli Yang Berhormat, tidak boleh bangun masa sekarang Yang Berhormat. Menteri menjawab, baru Yang Berhormat bangun.

Dato' Haji Tajuddin Abdul Rahman [Pasir Salak]: Main bloglah kat situ. Buka komputer itu, do the blogging. That is your job, blogging. [Ketawa] Blog sahaja tidak habis-habis. Daripada dahulu sampai hari ini...

Puan Fong Po Kuan [Batu Gajah]: [Menyampuk]

Dato' Haji Tajuddin Abdul Rahman [Pasir Salak]: ...Pengundi bukan pilih untuk main blog dalam itu...

Tuan Pua Kiam Wee [Petaling Jaya Utara]: Okeylah.. [main blog] tetap boleh menang tu!

So, essentially, Pasir Salak has 2 problems. First, he has a problem with the fact that non-bumiputeras deserves equal rights to quality education in this country. And second, he has a problem with blogging as a valid and progressive means of communication with our constituency, and our form of dialogue/discussion with Malaysians and voters.

One would have thought that for someone who lives in one of the wealthiest districts in Kuala Lumpur, would have better sense than that. He had boasted (pg 132) in parliament that he was the former founder of DRB Hicom and an expert in the automotive industry as well (!).

Dato' Haji Tajuddin Abdul Rahman [Pasir Salak]: Saya bercakap asalnya dahulu. Di
mana teknologi syarikat-syarikat automotif Jepun ini memperoleh teknologi dan belajar daripada mana. Synergy dengan syarikat mana. Yang Berhormat budak lagi saya dah dalam industri automotif.

Beberapa Ahli: Woo!

Dato' Haji Tajuddin Abdul Rahman [Pasir Salak]: Ya. I was the founder of DRB Group for your information. You jangan main-main, 30 tahun dahulu saya sudah melawat semua kilang-kilang kereta di negeri Jepun, Korea, Seoul dengan izin, you don’t know me, you don’t talk. Your experience is nothing just like this.

Tuan Haji Mahfuz bin Omar [Pokok Sena]: Hey, angin nampak hari ini.

Dato' Haji Tajuddin bin Abdul Rahman [Pasir Salak]: Tak. Dia cuba under estimate,
what do you know about automotive industry?, I want to ask you!

Timbalan Yang di-Pertua [Datuk Ronald Kiandee]: Yang Berhormat.

Dato' Haji Tajuddin bin Abdul Rahman [Pasir Salak]: Berbalik kepada soal Proton.

Timbalan Yang di-Pertua [Datuk Ronald Kiandee]: MITI Yang Berhormat, MITI.

It's really quite hilarious sometimes. But he is fortunate that he contested in Pasir Salak (Perak) and not say, Kota Raja or Titiwangsa in the Klang Valley.

Regardless, I did receive a beautiful invitation card from him for his daughter's wedding dinner last weekend, which I was unfortunately unable to attend. Congratulations are due nevertheless. ;-)

ADUN Banned from School Reunion (II) - Minister's Reply

As promised, I raised the issue with regards to the state assemblywoman for Subang Jaya, Hannah Yeoh, being prevented from attending even her own prefects' reunion of her secondary school, SMK Subang Utama, just because she doesn't obviously belong to the "right" party.

The Deputy Minister for Education, Dr Wee Ka Siong who kindly waited for me in parliament late in the evening despite the absence of opposition MPs in the afternoon yesterday, replied to my question posted here.

In a gist, his reply stated and insisted that:

1. No one is barred from attending functions in schools, including opposition MPs or non-Barisan Nasional ADUNs. Specifically Hannah was never "banned" from the prefects' reunion.
   
   
2. There is however a circular which reinforces the need for prior permission to be obtained from the state education authorities before VIPs are allowed to be present in the school.

I disagree with the bureaucratic approach of "approving" VIPs, but I leave the issue aside first. Hence based on the above expected reply, there can only be a few possibilities:

1. The Ministry of Education is lying that no instructions were given.
   
   
2. The principal of SMK Subang Utama is lying that instructions were given.

I spoke to the Deputy Minister privately after the session and informed him that the principal sepcifically told Hannah that she is not permitted to attend the prefects' reunion held outside the school under instructions from the Ministry.

And I specifically asked him that if no such instructions were given, is the principal in error, and have clearly made judgement calls beyond his or her authority, which has resulting in the ridiculous situation of Hannah forbidden from attending a private function held by her own alumni. He replied affirmative, and he said that he'll have a word with the principal (which I hope he'll carry out).

He also added that we can take his parliamentary reply to the principal and insist to any other principal that non-BN MPs and ADUNs being "banned" from schools is not the policy of the Ministry and demand the necessary corrections. Alma maters of SMK Subang Utama are hence encouraged to write to the principal citing his reply on the matter to reprimand the principal for abusing his/her authority.

In future, should any parent face similar problems, please let me know in advance (with details) such that I can obtain the necessary clarification or even approval from the Ministry of Education.

Below is the Deputy Ministers' reply in full (you can also check out the Hansard, pg 186):

Tuan Yang di-Pertua, pada kesempatan ini izinkan saya memberi penjelasan terhadap perkara yang telah dibangkitkan oleh Yang Berhormat Petaling Jaya Utara berkaitan dengan undangan menghadiri majlis rasmi di sekolah. Tuan Yang di-Pertua, Kementerian Pelajaran Malaysia telah mengeluarkan beberapa pekeliling berkaitan dengan undang kepada tetamu kehormat ke majlis-majlis rasmi di sekolah.

Antaranya Surat Pekeliling Ikhtisas Bilangan 10/1989, Atur cara Majlis Rasmi Sekolah bertarikh 5 Oktober 1989, Surat Pekeliling Ikhtisas Bilangan 3/1991, mengundang orang-orang kenamaan ke upacara sekolah, institusi pendidikan bertarikh 16 Mei 1991 dan yang terbaru berhubung dengan perkara ini adalah Surat pekeliling Ikhtisas Bilangan 3/2008, mengundang orang-orang kenamaan ke upacara sekolah dan penggunaan premis sekolah yang bertarikh 31 Mac 2008.

KPM sedia maklum dalam kalendar sekolah lazimnya terdapat beberapa peristiwa
tertentu yang dianggap penting serta diberi keutamaan sebagai majlis rasmi sekolah. Di antara majlis tersebut termasuklah Hari Anugerah Kecemerlangan, Hari Terbuka Sukan Tahunan dan Mesyuarat Agung PIBG yang kesemuanya melibatkan kehadiran jemputan khas, sering kali pihak sekolah akan mengundang pembesar-pembesar negeri, orang-orang kenamaan, wakil rakyat ataupun pegawai kanan jabatan atau kementerian untuk merasmikan majlis tersebut.

Mengenai dakwaan Ahli Yang Berhormat, berhubung dengan larangan wakil rakyat menghadiri majlis pertemuan semula ataupun reunion pengawas sekolah tersebut, seperti yang telah saya jelaskan pada ucapan penggulungan Kajian Separuh Penggal yang lalu, bahawa setakat ini Kementerian Pelajaran tidak pernah mengeluarkan arahan secara spesifik yang melarang Ahli Parlimen atau wakil rakyat pembangkang untuk menyertai ataupun memasuki sekolah untuk menyertai program tersebut.

Namun untuk makluman Ahli Yang Berhormat, KPM telah menetapkan bahawa semua majlis rasmi di sekolah yang melibatkan majlis perasmian oleh orang-orang kenamaan atau individu-individu tertentu hendaklah mendapat kebenaran daripada KPM melalui pengarah
pelajaran negeri masing-masing terlebih dahulu bagi memastikan majlis yang dianjurkan bukan untuk tujuan politik serta tidak mengganggu pengajaran dan pembelajaran murid.

Sehubungan dengan itu, perkara ini usahlah dipolitikkan kerana apa yang paling penting adalah untuk memastikan institusi pendidikan berjalan dengan baik dan tidak dipengaruhi dengan unsur-unsur yang boleh merosakkan pemikiran murid-murid.

Jika kita benar-benar ikhlas dalam membangunkan institusi pendidikan, sama-samalah kita mencari satu jalan untuk menyumbang kepada perkara-perkara yang memberi kebaikan dan faedah untuk anak-anak kita. Sekian, Terima kasih.

I will also discuss with Hannah on the next steps, on whether this issue needs to be pursued further. ;-)

ADUN Banned from School Reunion (II)

I promised in my earlier posts - here and here - that I will bring up the issue of our state assemblywoman, Hannah Yeoh of Subang Jaya being banned from attending a gathering of school prefect alumni by her school, SMK Subang Utama, in parliament.

Read also her update given on the issue on 25th June on her blog where she wrote that she has "met up with the principal of SMK Subang Utama. An explanation has been sought. They have conveyed to me that they are required to comply with the instructions given by the Education Ministry."

Well, despite a walkout by parliamentarians from the opposition earlier today, I'll be returning to parliament later this evening to deliver the pre-scheduled adjournment speech on the above issue address to the Ministry of Education. There, I'll receive a formal and immediate reply from either the Minister or Deputy Minister (they have about 14 days advance notice to prepare the reply).

The following is the text of my speech, and I'll post the Minister's reply once it's put up in the Hansard tomorrow.

Pada hujung bulan lalu, ADUN Negeri Selangor untuk Subang Jaya, YB Hannah Yeoh dilarang menghadiri satu majlis perjumpaan semula, dengan izin, reunion pengawas Sekolah Menengah Kebangsaan, SMK Subang Utama di luar kawasan sekolah.

Apatah lagi, YB Subang Jaya merupakan seorang bekas Ketua Pengawas sekolah tersebut. YB Subang Jaya telah dilarang daripada menghadiri majlis reunion pengawas sekolah asalnya kerana dia kini seorang wakil rakyat bukan Barisan Nasional. Ini adalah satu perkara yang langsung tidak masuk akal.

Perjumpaan reunion bukan majlis yang dianjurkan oleh pihak sekolah dan tidak menggunakan wang sekolah. Kos majlis ini dibiayai oleh wang peribadi pengawas.

Namun, cikgu-cikgu dan pengawas-pengawas sekolah diberi amaran bahawa tindakan tegas akan diambil jika YB Subang Jaya menghadiri majlis tersebut. Mengapakah kerajaan sekarang bersikap begitu kebudak-budakan sehingga memilih kehadiran ke majlis peribadi pelajar-pelajar sekolah?

Apabila ADUN mendapatkan penjelasan daripada gurubesar sekolah, YB Subang Jaya diberitahu bahawa arahan telah diberikan oleh Kementerian Pendidikan.

Ada juga pihak persatuan ibu-bapa guru yang telah meminta peruntukan daripada YB Subang Jaya, akan tetapi pada masa yang sama, secara langsung tidak membenarkan nya untuk menghadiri jamuan malam yang berkenan.

Saya ingin memohon Kementerian Pendidikan memberi penjelasan terhadap keputusan pihak berkuasa di sekolah yang melarang kehadiran wakil rakyat bukan Barisan Nasional menyertai aktiviti-aktiviti sekolah. Malah aktiviti luar sekolah yang tidak dianjur oleh sekolah, seperti prefects reunion pun sama sekali dilarang.

Kementerian Pendidikan telah kerap kali mengumumkan bahawa kementerian tidak mengeluarkan arahan seperti di atas dan hanya memerlukan kebenaran diperolehi dahulu.

Akan tetapi, jikalau kementerian sebenarnya ingin mengecualikan topik politik daripada sekolah-sekolah kita, keluarkanlah pekeliling mengenai perkara-perkara yang dilarang diucap dalam sekolah dan bukannya menghadkan penjemputan mengikut kenamaan seseorang.

Kalau kementerian tidak berniat meminggirkan wakil rakyat daripada Pakatan Rakyat, apakah tindakan yang akan diambil oleh Kementerian ke atas pihak gurubesar yang telah menyalahkan kementerian dalam perkara ini.

Akhir sekali, apakah langkah yang akan diambil oleh Kementerian supaya hal seperti ini tidak akan tertimbul lagi pada masa yang akan datang?

I don't know about you, but frankly, I'm going to expect the typical "BN government is fair and is not discriminating against anyone" reply.

现在的大学生素质有问题吗?

Just a quick plug for a busy weekend ahead (Penang tomorrow evening), I'll be on Astro AEC Channel "Talking Issues" (就事论事) programme to discuss the quality of university graduates today. An English write up of this post will be made available at my Education in Malaysia blog later ;)

议题: 现在的大学生素质有问题吗？
时间: 11.00pm
佳宾: 翁诗杰、潘俭伟、罗志昌
频道: Astro亚洲娱乐台(19)

议题大纲包括:

（一）大學生素質真得出了問題？

很多人批評說，和20年前比較，本地每年大學生畢業的人數是翻幾十倍，但他們的素質，除了少數之外，其他的都是令人失望的。不知大家是否認同這樣的說法嗎？

我要問一個問題：經過大學教育的熏陶後，一個人應該擁有怎樣的素養？

如果經過4年大學教育熏陶出來的卻是沒有獨立思考的人，這是大專教育的失敗，也是國家資源的浪費，有人說，過去20多年來，本地大專學府越建越多，但是大專畢業生的素質卻是江河日下，這是大專教育政策的失敗？

(二)“大學者，有大師之謂也”

上世紀30年代出任清華大學校長的梅貽琦講了一句到了今天仍然為許多人傳誦的名言，那就是“大學者，非有大樓之謂，有大師之謂也”，他的意思是，在任何一所大學里，大師比硬體的大樓來得重要。有人批評說，本地大學就是缺乏了大師級的人物，這是真實的情況嗎？

為什麼對一所大學來說，擁有大師級的學術人員是非常重要的？

（三）大專學府淪為幼稚園大學？

我國的大專學府真的是一無是處嗎？台灣著名學者龍應台在上個世紀的80年代曾經用“幼稚園大學”來形容當時臺灣的大學狀況，她認爲雖然貴為大專生，但是他們卻不懂得應變、不懂得批判、更不懂得發問。他們有入學的資格但卻沒有大學生的心智。二十年後的今天用同樣的標準來衡量本地的大學生，我國現在的大學是否也是龍應台眼中的幼稚園大學呢？

我們常聽到一些剛畢業的同事說，現在本地大學學習和上課的情況，就學生只是記錄老師的講義，回去讀抄下來的講義，不會去做自己研究，去参考其他的資料，考試只求過關，想問問這樣的學習方式和中小學生的學習有什麼分別嗎？

一句話講完，現在本地大學完全忽略了人格的陶冶、培育獨立思考能力和開發學生的智慧，我們的大學其實更像一所技術學院？


(四)社會功利化，家長學生變得市儈

大學教育政治化會導致大學畢業素質出問題，家長和學生本身就對大學教育本身有狹窄的觀念也是導致大專教育素質下降的因素，這樣的說法有根據嗎？

（五）有素質爲何會失業？

如果進到一個有保障的科系就代表一定可以在未來的日子裏平步青雲，那爲什麽我國大專生的失業率還是這麽高呢？

根據2006年的統計，我國共有6万名大專生是失業的，爲什麽會出現這樣的情形？是我們的大學沒有辦法訓練出符合社會需求的人力資源嗎？還是大專生本身的要求過高？

我想最大的諷刺是我們的大學生在畢業了之後還要接受再培訓，在培訓了之後還不一定就可以找到工作，長久下去，還有人會對我國的大專教育有信心嗎？

所以，大專生使現有教育制度下的受害者？

Yup! We're Responsible!

When I saw the above picture in the Star (and later the real thing on site) two days ago, I had a great laugh. The Star captioned it "General Elections Coming...", but I thought it was an open admission that they are the parties responsible for the unreasonably high toll rates Malaysians have to pay to pass the toll booths, which in this case is located at the SPRINT Highway. ;)

It'd be a real joke when BN actually decides to put up their election banners around the highways and toll booths - "Satu Lagi Projek Barisan Nasional". ;)

Oh, and in case you are wondering, the posters were put up by Masterskill College of Nursing & Health, apparently to celebrate the nation's 50th birthday. But for those living in the Klang Valley, particularly in the Damansara area, you'd find that this college has a tendency to "curry favour" the nation's leaders with banners with their faces across the town.

How these banners reflect the quality of the college is of course, anybody's guess ;)

Teachers & Students Threatened

In the face of widespread public criticism, particularly on the Internet with regards to the issue that my DAP colleague, ADUN for Subang Jaya, Hannah Yeoh has been "banned" from the school prefects reunion which is being held outside of the school as blogged here earlier.

Now, the teachers and prefects of the school are threatened further by the school authorities that action will be taken if they were to attend the event and Hannah is present. Hannah has updated on her blog that:

I have just received a call informing me that a meeting has been held in their school this morning further threatening the prefects and even the teachers - if they attend the reunion, they will be sacked. Some people think this is a minor issue.

This is not a petty or a political issue. Teachers who want to attend the function to see their ex-students also face the threat of losing their jobs. Looks like the leadership style of the principal or the education ministry is nothing but suppression.

This is becoming a complete farce and I'll definitely find the appropriate opportunity in Parliament to berate the Minister of Education on this issue. What a farce.

Banned From School Reunion?

No, I haven't yet been banned from any official school reunions in Malaysia, well, it can only be from my primary school in Batu Pahat as I studied in Singapore for my secondary school. (Incidentally, my fellow alumni will include Sdr Lim Guan Eng, now Chief Minister of Penang as well as (if I'm not wrong), Sdr Lim Kit Siang)

But my colleague, the DAP state assemblywoman for Subang Jaya, has not only been prevented from stepping into official school functions (all DAP, PKR and PAS representatives will have problems getting into schools), she has even been "banned" from attending a school prefects' reunion to be held outside the school!

Few months ago, I was invited to the Prefects' Reunion of SMK Subang Utama to be held next week. I just received news that I could no longer attend the function because I'm an assemblyman from Pakatan Rakyat.

Two prefects have confirmed that the teachers have issued a threat to the prefects to withdraw their invitation to me and if not, the event would be cancelled.

She was actually the Head Prefect for her school back in 1995. Read her full comments on her blog here.

This clearly comes from a Barisan Nasional government mentality which obviously has not come to terms with the fact that they have lost the trust of the people in these constituencies and these voters/residents have a right to meet and hear from their elected representatives.

I think the responsible administrators are still stuck in dinosaur age, and are obviously not helping the country move forward, particularly in creating a first class education system. I'm pretty disgusted actually.

Teachers' Pay

I was fortunately enough to have another question scheduled at No. 4 which was responded to orally by the Deputy Minister of Education II, Dato' Razali bin Ismail on Monday. This specific question relates to one of DAP's manifesto items, that is to call for a special class of teachers' civil service pay in order to attract the best talents to the education service sector.

[PETALING JAYA UTARA] minta Menteri Pelajaran menyatakan, apakah strategi kerajaan untuk menarik graduan-graduan yang lebih bermutu untuk berkhidmat dalam bidang pengajaran supaya anak-anak Malaysia akan mendapat mutu pengajaran yang lebih tinggi. Adakah gaji guru-guru akan ditingkatkan untuk tujuan tersebut.

You can read the full answer from the Deputy Minister here in the Hansard on page 10.

In brief, the Ministry has put in place some policies which are meant to raise the quality of teachers including better teacher selection system, better training, better teaching environment, better incentives and allowances as well as better promotion prospects.

He also noted that a new teacher with degree qualifications start off with RM1,695.85 with cap pay of RM4,645.85 per month, which doesn't yet include other incentives.

Basically, he didn't really comment on the need to raise the starting pay as well as pay scale of teachers, as a key policy decision to attract better talent to the force. Hence my subsequent supplementary question pressed the Deputy Minister on this point.

Terima kasih Tuan Yang di-Pertua, terima kasih Timbalan Menteri. Adakah Yang Berhormat Timbalan Menteri sedar di Singapura gaji permulaan bagi seorang siswazah... [Dewan riuh]

Sedarkah, hendak tahu Timbalan Menteri sedar soalan ini... [Dewan riuh]

Adakah Timbalan Menteri sedar bahawa di Singapura gaji permulaan adalah daripada 2,800 Dolar Singapura dan sekarang di Malaysia RM1,700 sahaja. Kalau bakal yang berbakat perguruan tidak ditarik masuk dalam bidang perguruan macam mana kualiti perguruan akan dipertingkatkan supaya pelajar-pelajar kita mendapat kualiti pelajaran yang lebih baik.

Saya harap Timbalan Menteri akan memberi pertimbangan kepada cadangan supaya gaji guru diberi kelas yang special, eksklusif supaya wang Petronas yang banyak pendapatan ini dapat kita gunakan dengan lebih berkesan. Terima kasih.

To this, the Deputy Minister responded

Kata orang lain padang lain belalangnya. Lain suasana, lain negara lain pula kaedah-kaedah perkiraannya itu... [Tepuk]

He continued with a repeat of the fact that teachers who performed well are given fast track treatment.

I was of course disappointed with the above answer for to say that policies in Singapore, which is a proven centre for educational excellence from primary to university levels should not be used as an example to emulate in one form or another in Malaysia.

The Ministry of Education must adopt the open minded attitude that while Singapore's clearly our competition, we should pick up what they have done right to achieve what they have today, in order to make ourselves better able to compete with them and the rest of the world.

While starting pay isn't the sole factor affecting the quality of teachers, it is certainly a very important starting point to attract the best talents to the force. The impact of quality education cannot be underestimated for it will make the difference as to whether our human capital is able to lift themselves to the next level, in the face of competition and globalisation, as opposed to stagnation, and continual decline relative to our neighbours and competitors.

Hence, it has always been argued here and in my Education blog, no expense must be spared, particularly in utilising temporal and extraordinary profits from our oil and gas industry to ensure that our productivity will increase sufficiently to replace the loss of income anticipated from the depletion of oil reserves in the years to come.

My Question Amended Again

I'm very miffed.

It looks like I need to review all my questions which has been submitted to the Parliament in advance to ensure that they remain the questions which I have asked the respective ministers to answer. My earlier question to the Minister of Home Affairs was "amended" such that the key answers requested weren't given.

Today, my question 'scheduled' to be answered at No. 64 was again 'amended', more seriously time such that I didn't at all obtain a satisfactory answer the Minister of Higher Education.

Here's my original question:

Tony Pua meminta Menteri Pengajian Tinggi menjelaskan dengan teliti cara pelajar-pelajar STPM dan matrikulasi

a. Berlayak meneruskan pengajian di universiti awam
b. Diperuntukkan ke universiti-universiti dan kursus-kursus yang tertentu

Apakah kriteria yang digunakan selain daripada pencapaian akademik mereka?

And here's the version which the Ministry responded to:

[Tony Pua] minta Menteri Pengajian Tinggi menyatakan:-

(a) kriteria pelajar STPM dan Matrikulasi yang layak meneruskan pengajian di universiti awam; dan

(b) kuota universiti-universiti dan kursus tertentu bagi pelajar tersebut.

There are some key difference in the above amendments, which went beyond just "grammatical" corrections.

1. "Dengan teliti" was left out
   
   
2. The intended question in (b) to request the Minister to clarify exactly how students are allocated to the respective universities and specific courses went completely missing.
   
   
3. I never mentioned or asked about "kuota"! How did that get into my question!

As a result, I got a reply that essentially a regurgitation of what we have heard before which didn't provide any useful information.

Untuk makluman Ahli Yang Berhormat, kriteria pemilihan bagi kemasukan ke universiti awam bagi pelajar lepasan STPM dan Matrikulasi adalah berdasarkan susunan merit, pilihan program pengajian, pilihan IPTA dan bilangan tempat yang disediakan bagi program pengajian berkaitan dengan berasaskan prinsip meritokrasi. Pemohon juga perlu memenuhi syarat am dan syarat khas program yang dipohon seperti yang telah ditetapkan oleh universiti.

Kejayaan calon untuk dipilih ke program pengajian yang dipohon adalah bergantung kepada kriteria yang disebutkan. Pemohon yang mempunyai merit yang rendah tetapi memilih program yang kompetitif, berkemungkinan sukar untuk mendapat tawaran ke IPTA.

Kementerian Pengajian Tinggi (KPT) sentiasa menyebarkan maklumat berkaitan kriteria pemilihan kemasukan ke IPTA. Guru Bimbingan dan Kaunseling / Kolej Matrikulasi dimaklumankan tentang kaedah penyediaan merit semasa Program Pendidikan KPT Bersama Rakyat di seluruh negara. Kementerian bersikap terbuka, telus dan adil dalam pemilihan pelajar ke IPTA bagi memastikan pelajar yang berkelayakan tidak diabaikan.

(b) Kursus-kursus yang ditawarkan di semua IPTA adalah terbuka kepada semua pelajar yang layak. Pelajar perlu merujuk kepada dasar dan syarat-syarat kemasukkan yang telah ditetapkan.

I'm not sure if you are satisfied with the above answer, I certainly wasn't.

Which unfortunately means that I have to ask this question again for the next sitting. Possibly I could ask about the lowest scores achieved in getting accepted into the specific course within a specific university.

Your advice will be most welcome in how I can rephrase the question such that there is no way the Minister can get away with such a general and meaningless response.

My "Maiden" Speech

Well, there certainly wasn't much glory or prestige about the "maiden" speech, because when I was finally given my turn to speak, I had only 5 minutes to do so. Jeff who sat next to me, gave up altogether 'cos by the time it reached him, it was 2 minutes. It's really frustrating, because to be called to speak, you have to keep standing whenever someone else completes his speech and hope that the Speaker will call your constituency. And I certainly found DAP MPs, on a general basis, to have received less opportunities to speak compared to the other opposition MPs.

And having prepared my speech fairly early on, I've been standing and sitting for practically 4-5 days. I can understand the fact that senior backbenchers and party leaders are often given preference, but it's really frustrating because, you will find MPs (both sides) who aren't in the Dewan very often, who didn't prepare their speech, gets called upon much earlier (when the time frame to speak was 15-20 minutes), when they happen to be in the Dewan.

Oh well, to get recorded into the Hansard, I just picked 3 sections from my speech below to read (literally) and it certainly wasn't pretty 'cos I was probably reading at Rocket speed. Hopefully, I'd get better luck and opportunity during the supplementary budget debate which is coming up in about a week's time.

Anyway, my original speech which I had intended to deliver is below for those interested, and the sections I squeezed into 5 minutes were on Manufacturing, Toll & Other Concession as well as Open Tenders.

Ekonomi

Mengikut statistik kerajaan, ekonomi Malaysia berkembang sebanyak 6.3% pada tahun yang lalu. Sepatutnya, perkembangan 6.3% amat membanggakan.Akan tetapi ekonomi Malaysia mempunyai ciri-ciri istimewa, adakah perkembangan sebanyak 6.3% memberi gambaran yang benar mengenai ekonomi Malaysia?

Kini, ekonomi Malaysia amat bergantung kepada pendapatan yang dibawa oleh industri gas dan minyak mentah dan juga lain-lain komoditi seperti minyak kelapa sawit, getah dan lain-lain tanaman komersil. Oleh kerana harga minyak mentah dan juga komoditi ekspot Malaysia telah meningkat dengan dahsyat sekali pada tahun-tahun yang lalu, ianya telah mengakibatkan kenaikan hasil dan menjadi punca terutama perkembangan ekonomi.

Misalnya, industri gas dan minyak mentah membawa sebanyak 37% pendapatan kerajaan pada tahun lalu berbanding dengan hanya lebih kurang 25% pada tahun 2004. Hasil petroleum adalah macam keuntungan daripada belian nombor ekor 4D, dan kerajaan tidak boleh bergantung kepadanya kerana ianya akan kehabisan satu hari.

Apabila faktor kenaikan harga minyak mentah, komoditi ekspot dan juga produk industri berkaitan dikecualikan dari pengiraan perkembangan ekonomi, saya yakin perkembangan ekonomi tidak melebihi 3 atau 4%. Ini bermaksud, kebanyakan rakyat Malaysia yang bekerja di sektor-sektor lain yang lebih “labor-intensif”, tidak dapat menerima manfaat daripada perkembangan ekonomi pada masa ini.

Manufacturing Industry

Pada tahun 2006, industri pembuatan berkembang sebanyak 7.3%. Akan tetapi tahun lalu, ianya hanya berkembang 3.1%. Dalam belanjawan negara 2008, Perdana Menteri mengumumkan bahawa sektor pembuatan akan dijangka berkembang 3.8% tahun ini. Akan tetapi, gabenor Bank Negara baru sahaja mengumumkan bahawa sektor yang amat penting ini, hanya akan berkembang sebanyak 1.8%.

Ini adalah perkembangan yang amat merisaukan kerana sektor pembuatan adalah sektor yang sangat penting bagi Malaysia. Bukan sahaja sektor pembuatan menyumbangkan sekurang-kurangnya 31% kepada GDP negara kita, ia merupakan sektor yang membawa pekerjaan kepada 30% pekerja Malaysia. Jikalau ianya tidak berkembang, pandangan ekonomi masa depan kita memang kurang cerah./Mundur

Berbanding dengan Malaysia, walaupun Singapura kekurangan tanah dan sumber semulajadi, kos yang jauh lebih tinggi, sektor pembuatan berkembang sebanyak 7.3% pada tahun lalu, dan 13.2% pada penggal pertama tahun ini.

Walaupun kedua-dua negara menimpa keadaan ekonomi global yang kurang memuaskan, terutamanya disebabkan oleh dengan izin, liquidity cruch caused by subprime loan crisis, Singapura dapat terus maju dengan lancar, di mana Malaysia nampaknya ketinggalan.

Oleh sebab itu, kerajaan mestilah memberi tumpuan yang sepenuhnya untuk memulihkan kembali industri pembuatan di Malaysia. Antara langkah-langkah yang diperlukan termasuk memberikan insentif cukai yang lebih menarik kepada industri kecil dan serdehana (SMI) berbanding dengan negara-negara jiran seperti Hong Kong dan Singapura di mana cukai syarikat tidak melebihi 18%.

Selain daripada kerajaan menumpukan perhatian ke perlaksanaan koridor-koridor yang baru, yang sebenarnya merupakan projek hartanah, kerajaan perlu menumpukan perhatian ke aspek menarik pihak usahawan dalam dan luar negeri yang dapat membawa kilang yang membuat produk-produk berteknologi tinggi, yang kini tidak mencukupi di Malaysia. Jika Malaysia terus bergantung kepada industri pembuatan di mana “value-add” rendah, industri pembuatan kita tidak akan maju, dan perkembangan akan terus merosot.

Inflation

Kerajaan juga selalu menitikberatkan bahawa kadar inflasi pada tahun lalu hanya 2% sahaja. Kami dapat memahami kekecewaan rakyat jelata kerana angka 2% tersebut tidak mencerminkan keadaan sebenar. Kadar tol melonjak sebanyak 60% pada tahun lalu, dan sebanyak 50% tahun ini. Harga petrol dan barangan berkaitan pun telah naik sebanyak 20 sehingga 30%. Mengikut siasatan media, harga makanan dan barangan kegunaan biasa telahpun meningkat sebanyak 15 sehingga 25%.

Yang paling utama, kerajaan perlu merombak pengiraan kadar inflasi yang tidak lagi selaras dengan keadaan sebenar, dan tidak mengambil kira kesengsaraan rakyat jelata. Perangkaan kadar inflasi masih mengambil kera harga barangan yang dikawal walaupun itanya tidak lagi dapat diperolehi di pasar awam. Pengiraan perlu mencerminkan keadaan sebenar supaya langkah-langkah yang tertentu dapat direkacipta dan dilaksanakan untuk mengurangkan beban masyarakat.

Kerajaan dialu-alukan supaya mengambil tingkah membebaskan pasaran, meningkatkan taraf persaingan supaya harga barangan dapat diturunkan serendah mungkin. Misalnya, kuasa mengimpot beras bagi konsumer dan kuasa mengimpot simen bagi pihak kontraktor hanya dipegang oleh 2-3 syarikat sahaja, dan dapatlah mereka menguasai harga pasaran di Malaysia.

Toll & Other Concessions

Apa lagi kerajaan memberi konsesi tol dan konsesi IPP kepada syarikat-syarikat kroni secara rundingan terus telah meyebabkan keuntungan yang tersangat lumayan kepada syarikat konsesi. Yang dibebankan adalah pembayar hasil kepada kerajaan dan sekali lagi, rakyat Malaysia jelata.

Apa lagi baru-baru ini, kita diberitahu bahawa konsesi yang ditawarkan kepada syarikat KLIA Express oleh kerajaan, memberi kuasa untuk syarikat tersebut mengutip “cukai” daripada setiap pelanggan penerbangan di KLIA, tidak kira sama ada pelanggan tersebut menggunakan perkhidmatan Express. Ini adalah perkembangan yang amat membimbangkan.

Dulu sekurang-kurangnya, hanya pengguna tol yang dikenakan “tax”, walaupun “tax” tersebut tidak saksama, kini, kita mendapati kerajaan memberi kuasa kepada syarikat untuk “tax” rakyat yang langsung tidak menggunakan perkhidmatan? Adakah polis akan menyiasat kes ini sebagai kes rompakan “daylight robbery”?

Saya harap dengan sesungguhnya, kerajaan akan mengambil kira beban yang ditanggung rakyat kita dan berunding semula kontrak-kontrak yang berat sebelah ini, dan jikalau syarikat berkaitan kurang ikhlas dalam rundingan tersebut, kerajaan perlu mempertimbangkan cadangan membeli konsesi tersebut mengikut kos pembinaan lebuhraya dan plan tenaga.

Subsidy

Saya berasa lega bahawa Menteri Dalam Negeri dan Hal-Ehwal Pengguna menyatakan Yang Berhormat akan merombak semula sistem kawalan harga dan juga sistem subsidi sekarang yang kurang memberikan manfaat kepada rakyat yang kurang keupayaan dari segi kewangan.

Akan tetapi, sebelum subsidi dikurangkan, kerajaan perlu mengambil 3 langkah yang penting sekali:

Pertama, seperti yang diulaskan, kerajaan perlu mengubahsuai kontrak-kontrak jenis “daylight robbery” supaya harga tol, elektrik dan lain-lain dapat direndahkan.

Kedua, sebelum harga petrol dinaiki, sistem pengangkutan awam perlulah dinaiktarafkan supaya bagi rakyat, terutamanya rakyat dikawasan bandar, ada cara perjalanan alternatif seperti sistem bas yang “reliable” dan sistem LRT yang berleluasa.

Ketiga, kesemua subsidi yang dijimatkan melalui potongan subsidi akan disalurkan secara terus kepada golongan masyarakat yang memerlukan wang tersebut. Cara yang boleh digunakan termasuklah melalui peruntukan ke akaun EPF bagi pekerja-pekerja bergaji rendah, yang akan pada masa yang sama mendekati hasrat MTUC untuk mendapatkan “fair wage”, ataupun gaji yang berpatutan.

Adalah dialu-alukan supaya kerajaan mempertimbangkan cadangan DAP untuk memperuntukkan grant sebanyak RM3,000 kepada individu yang layak dari segi pendapatan, apabila subsidi dikurangkan kerajaan untuk mengurangkan beban rakyat Malaysia.

Negara Singapura dan Hong Kong, dua-dua negara yang langsung tidak ada sumber semulajadi seperti minyak, gas, balak, tanah untuk tanaman komersil seperti minyak sawit, dapat mengendalikan polisi grant tunai kepada rakyat mereka yang kurang berupaya dari segi kewangan. Malaysia sebagai antara sebuah negara yang terkaya dengan sumber minyak di seluruh dunia, patut mengikut teladan yang baik dimana nasib rakyat diutamakan, apatah lagi minyak yang digali Petronas adalah minyak kepunyaan semua rakyat Malaysia.

Open Tenders

Pada masa awal pentadbiran Perdana Menteri, Yang Amat Berhormat berjanji dihadapan pihak peniaga bahawa “open tender” ataupun tender terbuka akan menjadi sistem perolehan terutama dalam pentadbiran Yang Amat Berhormat. Pada masa itu, tahun 2003-2004, saya amat menyokong Yang Amat Berhormat.

Akan tetapi, dan amat dikesali, perutusan Yang Amat Berhormat tidak dilaksanakan, malah, trend tender semakin tertutup dan rundingan terus menjadi sistem terutama.
Misalnya, Jambatan Pulau Pinang Kedua yang telahpun ditawarkan kepada syarikat UEM tanpa sebarang tender. Bukan sahaja kontrak membina jambatan diberi secara terus, kontrak ditawarkan sebelum harga pembinaan ditentukan!

Adakah seorang makcik yang membeli sayur di pasar membeli sayur sebelum tawar-menawar harga? Tidak! Adakah Yang Berhormat semua akan membeli sebuah kereta jika harga kereta tersebut naik serta-merta selepas tempahan diberikan? Bolehjadi makcik-makcik dapat memberikan kursus dan taklimat kepada pihak kerajaan mengenai cara rundingan harga yang berkesan.

Akan tetapi, nampaknya cara perolehan kerajaan menunjukkan ciri-ciri “Malaysia Boleh”. Semasa kontrak ditawarkan kepada syarikat UEM pada tahun 2005, YAB Perdana Menteri mengumumkan bahawa kos membina jambatan dianggarkan RM2.5 bilion. Akan tetapi, pada akhir tahun 2006, rakyat diberitahu kos pembinaan telah naik ke RM3.5 bilion.

Tapi sekarang, sebelum projek dimulakan, rakyat diberitahu bahawa kos telah naik sekali lagi ke RM4.3 bilion, ataupun 72% daripada harga asal. Akan tetapi, lagi – pihak media telahpun mendapat angin bahawa UEM sekarang meminta kos dinaikkan setinggi RM4.8 billion! Sampai Bila nak henti?

Jikalau UEM tidak lagi memulakan pekerjaan, ataupun meminta kenaikan harga yang melampau, kita harap kerajaan akan membubarkan kontrak pembinaan tersebut, dan membuka semula pilihan pembinaan jambatan dengan secara terbuka, kompetitif dan juga transparen.

Hanya dengan cara ini, rakyat Malaysia boleh menikmati kos pembinaan yang berpatutan, tol penggunaan jambatan yang rendah dan pada masa yang sama, pihak pembina dan pembangun dapat meningkatkan taraf persaingan mereka dan tidak lagi bergantung kepada “handout” kerajaan.

Higher Education

Jika mengambil kira jangka masa yang panjang, ekonomi Malaysia tidak akan maju tanpa mutu pendidikan, terutamanya pengajian tinggi dipertingkatkan secara dengan izin “quantum leap”.

Walaupun di Malaysia, nisbah jumlah universiti berbanding dengan bilangan penduduk, jika dibandingkan dengan pulau yang kecil di selatan Selat Johor adalah lebih daripada dua kali ganda, mutu institusi pengajian tinggi amat mengecewakan.

40 lebih universiti, tiada satu dapat memasuki kedudukan “Top 200”. Ini perkara yang amat memalukan. Singapura hanya ada 3 buah universiti tempatan, akan tetapi ia mempunayai 2 buah universiti dalam 50 buah universiti yang terunggul. Kenapa?

Sebabnya ternyata kepada semua orang, kecuali kerajaan nampaknya. Tanpa pihak akademik ataupun pensyarah yang bertaraf dunia, kita tidak akan mencapai matlamat mempertingkatkan mutu universiti. Apa gunanya kerajaan tidak melaksanakan sistem yang lebih kompetitif, sebaliknya melindungi akademik yang kurang berkualiti, jikalau yang rugi besar sekali adalah penuntut-penuntut di institusi pengajian kita.

Bila kualiti akademik rendah, mutu pendidikan pun kurang sempurna, dan tentulah siswazah setelah habis pengajian, kurang berupaya mendapatkan pekerjaan, siapa yang salah?

Apa lagi, sistem IPTA yang sedia ada sekarang, untuk mencapai matlamat DEB memang bertujuan meningkatkan taraf pendidikan kaum bumiputera. Saya sokong. Akan tetapi, apabila, sistem masuk universiti tidak kompetitif, tambah lagi mutu akademik yang tidak mencukup, yang rugi ialah kaum yang kerajaan ingin menolong.

Oleh itu, saya bercadang dengan iklas, supaya universiti-universiti di Malaysia diberikan kebebasan untuk melantik naib-canselor yang bertaraf dunia tidak kira bangsa, agama dan juga kewarganegaraan.

Sekarang zaman globalisasi, kalaulah, kita dapat belajar dengan “sifu” ataupun guru yang berarif, patutlah kita berbuat demikian demi masa hadapan belia Malaysia. Bagilah peluang kepada naib-canselor ini untuk merombak semula sistem pentadbiran and pengajaran di universiti kita demi mencegah qualiti universiti terus merosot.

Lower Education

Pada masa yang sama, kalau pelajar yang dilatih oleh sistem pendidikan kebangsaan tidak mempunyai kualiti yang mencukupi. Kementerian telahpun membuat pengajian lebih kurang tiap-tiap penggal parlimen dan membuat cadangan-cadangan merombak semula sukatan pelajaran dan sistem peperiksaan.

Akan tetapi, kerajaan boleh merombak semula sukatan pelajaran dan melaksanakan jenis-jenis sistem peperiksaan, kalaulah kualiti pendidik dan guru-guru tidak mencukupi, apa sistem pendidikan ataupun peperiksaan juga tidak akan berkesan menaik taraf kualiti pelajar di sekolah-sekolah menengah dan rendah di Malaysia.

Saya berpendirian bahawa pendapatan guru-guru di Malaysia terlalu rendah, dan langsung tidak menarik bagi bakal-bakal guru yang berkualiti. Di Singapura, seorang siswazah berperingkat “Honours”, gaji permulaan adalah sebanyak S$2,822, akan tetapi, bagi peringkat yang sama di Malaysia tidak melebihi RM1,500.

Saya bercadang supaya kerajaan mengaji semula skala gaji perguruan di Malaysia, dan mengadakan kelas dan skala gaji yang ekslusif bagi bidang pekerjaan pendidikan kerajaan. Pendidikan adalah satu sector yang amat penting untuk mengekalkan masa depan belia dan membina “human capital”, dengan izin, yang akan menjadi enjin pembangunan negara yang terutama sekali. Oleh itu, kelas yang ekslusif ini adalah amat diperlukan dan berpatutan untuk menarik bakal perguruan yang terunggul di Malaysia.

Crime

Ramai Yang Berhormat telahpun membahas menenai kes jenayah sekian meningkat dan amat serius. Selepas memenangi pilihanraya kawasan PJU, lebih kurang 40% aduan kepada saya adalah mengenai kes jenayah di kawasan saya dan juga di sekeliling.

Sewaktu rakyat Malaysia menunggu lebih ramai lagi rekrut polis baru dilatih untuk melawan jenayah, kita semua berharap Kementerian Dalam Negeri dan juga pihak Polis Diraja Malaysia akan serta-merta mengubahsuai struktur tanggungjawab anggota-anggota polis supaya lebih ramai lagi diberi tanggungjawab melawan jenayah, dan bukan membuat kerja pentadbiran (administrative) ataupun kerja bahagian khas.

Saya harap dengan sesungguhnya, kritik-kritik yang dibawa ke dewan yang mulia ini dan juga cadangan-cadangan yang diumumkan dapat diberikan pertimbangan yang sepenuhnya oleh kerajaan, selepas mengalami tsunami politik pilihanraya besar ke-12.

Sekian, terima kasih.

Human Capital

Hurray, my first article is published in the New Straits Times ;) For those who hasn't read it, the article entitled "Human capital the key to growth" was printed yesterday (Sunday). They were also kind enough to credit me as the Economic Advisor to DAP Secretary General. ;)

AS an economics enthusiast, I’ve often been asked, "What determines the size of an economy?" Is it dependent on rubber and high oil palm prices? Or the size of our oil and gas resources? Or instead, is it dependent on land area and population?

Malaysia is extremely well endowed with fertile land, large tracts of tin mines as well as some of the highest quality petroleum reserves in the world. Singapore, our neighbour down south, however, is not as fortunate.

To put it bluntly, it is a tiny island, 480 times smaller than us, completely unsuitable for commercial plantation and lacking any natural resources. Even its population today of some four million, excluding migrant workers, is one-sixth of Malaysia’s population.

If the size of an economy is dependent on the factors highlighted above, such as arable land and natural resources, Malaysia’s economy should be many times the size of Singapore’s. However, reality paints a very different picture.
While Malaysia’s economy of US$130 billion (RM444 billion) is still larger than Singapore’s US$117 billion, the latter is only smaller by some 11 per cent. And if the rate of growth currently experienced in both countries persists for the next decade, then our tiny neighbour could soon boast a larger economy than Malaysia.

How is it even possible for a country with a sheer lack of resources and land mass to do so well? How did a country that was barely half our economic size in the early 1980s catch up within such a short period of time?

Through a simple exercise of elimination, it all boils down to a simple single factor — human capital.

Singapore’s near compulsive obsession with human capital, both in terms of enhancing its local citizenry as well as attracting the best foreign talent, has probably resulted in the highest concentration of top brains per square foot in the region, if not the world.

Every year, for example, Singapore provides financial incentives in the guise of the Asean Scholarship to hundreds of Malaysian students at all levels — post-UPSR, post-PMR, post-SPM and post-STPM — to study in some of the best schools on the island.

I was a fortunate beneficiary of such a scholarship after completing my primary school education in Batu Pahat. Unlike me, however, and unfortunately for Malaysia, most of my peers have chosen to work or even settle permanently in the island nation.

My best friend in primary school, who received the same scholarship after Form Three, went on to pursue his degree at Oxford University on a Neptune Orient Lines (NOL) scholarship. He now works for them, one of the largest shipping companies in the world, as an expatriate country manager in Vietnam.

Another fellow scholar graduated from London School of Economics (LSE) on a scholarship from Singapore Airlines (SIA). Most impressively, at the young age of 36, he has been appointed the chief executive officer of SIA’s subsidiary airline, SilkAir, as of March this year.

And when I had my annual Chinese New Year reunion with my home town classmates this year, I was heartbroken to hear that one of them, who is an academic with one of Singapore’s institutions of higher learning, had just renounced his Malaysian citizenship to become a Singaporean.

These are not my only examples, and you can be assured that I do not have a monopoly on talented friends. A local senior law lecturer recently commented that the Universiti Malaya (UM) law faculty was depleted of quality academics because Malaysians make up some 40 per cent of law lecturers at the National University of Singapore.

While Malaysia Airlines (MAS) struggled over the past decade with cumulative losses in excess of RM1 billion, SIA, which split from MAS in 1972, shone brightly as one of the most profitable airlines in the world. Ironically, it was an outstanding Malaysian and a former academic with UM, Dr Cheong Choong Kong, who led SIA to an unbroken 31-year record of profitability through turbulent economic times before his retirement in 2003.

Hence, when Prime Minister Datuk Seri Abdullah Ahmad Badawi rolled out the Ninth Malaysia Plan (9MP) with an emphasis on human capital, I was pleased to a certain extent. The 9MP had an entire chapter dealing with human capital.

The human capital policy thrusts called for the creation of "universities of international standing and ensuring that tertiary institutions meet the needs of employers" and "nurturing an innovative society with strong science and technology capabilities and the ability to acquire and apply knowledge", among other things.

However, as part of the thrust, there was only a cursory mention of a "National Brain Gain Programme" to be spearheaded by a focal point at the Science, Technology and Innovation Ministry.

There was no discussion on the issue of attracting and retaining local and foreign talents, a critical element in developing Malaysia’s human capital. It is extremely important for the government to recognise the fact that the development of human capital in Malaysia is intrinsically and inexplicably linked to the issue of brain gain and reversing brain drain.

An effective human capital development policy is not just limited to building more schools and universities, or hiring more teachers and lecturers.

Singapore, for example, has only half our ratio of universities to the population. Yet, two out of their three universities are recognised as among the Top 50 in the world.

The government must give thorough consideration to the all-important qualitative element of uncompromising search for the best-qualified educators and an education policy which rewards academic rigour, critical thinking and analytical intelligence.

Without such a policy structure and ingrained culture in place, it is unsurprising that many young and particularly talented Malaysians will seek out the "borderless" global academic environment in which their potential can be fully harnessed.

Concurrently, the country’s education policy must be complemented with an equally competitive economic environment which provides these talents with fair and equal opportunities to grow in their careers, contribute economically and be compensated accordingly — in order to retain these talents.

Our competitors’ ability to attract young Malaysians, provide undisputed world-class quality education and offer a conducive economic environment has clearly resulted in our loss.

It is hard to imagine that my friends, who have done extremely well for themselves overseas, would have had the same opportunities in equivalent entities in Malaysia.

The government must be commended for highlighting the importance of human capital in the economic growth and development of the country. However, if the government is serious about raising the quality of human capital, much more needs to be done to create a holistic and integrated plan that will honestly appraise and critically examine the quality of Malaysia’s educational institutions.

We must also identify the underlying factors, perceived or otherwise, of the lack of equal opportunities and glass ceilings as well as limited career advancement based on merit in many of our "commercial" organisations.

Should our ample pool of potential talent be fully harnessed, attracted and retained, coupled with our rich and God-given natural resources, then surely we can stay well ahead of our competitors, eliminate poverty sooner and become a truly developed nation by 2020.

Biro Tatanegara

I've asked about the racist nature of the Barisan Nasional's propaganda organ Biro Tatanegara and have received a written reply from the Prime Minister's office. I've blogged it here on my Education in Malaysia blog for those interested on the issue. ;-)

Fighting UUCA Tooth & Nail

Apologies for not having blogged for about a week. Besides a break since November was a record blogging month here, I was tied up with a few things, most notably "selling" dinner tickets as well as parliamentary work, particularly the Universities and University Colleges Act (UUCA) which came up for debate in Parliament on Wednesday last week.

While, the most recent amendments to the UUCA has been passed without amendments late Thursday evening, readers should know (if it's of any comfort) that it was not passed before the representatives from Pakatan Rakyat giving the Minister of Higher Education some serious and often, uncomfortable grilling before it got passed.

At the same time, on behalf of an informal Pakatan Rakyat UUCA committee led by Nurul Izzah Anwar (LEMBAH PANTAI) and input from many academics, I have filed a motion to amend some 20 clauses in 6 sections, to the Amendment Act proposed by the Higher Education Ministry. Short of proposing a new bill, which will never see the light of day in the parliament, attempting to amend a bill which is put forward by the Government is the nearest and best available option to present our version of the bill.

The above is footage by Malaysiakini on a press conference which I gave a summary on the proposed amendments to the UUCA amendment bill.

I will blog on each of the sections which I have attempted to amend at the Committee stage of debate on the Amendment bill separate, as they are really long but most importantly, I will blog on the response of the Higher Education Minister on each of these sections, some of which were a real disappointing disgrace.

And for those who can't wait to read a little of my thoughts on UUCA, feel free to check out my posts on Education in Malaysia.

RPGT, Oxbridge, Economy and National Unity

The busy speaking engagements continue, and for those interested, here are the list of upcoming talks where I would be showing up in the next couple of days ;). Venues include Seremban, Petaling Jaya, Kuala Lumpur and Penang. ;)

• Abolishing Real Property Gains Tax (RPGT): Its Impact on Malaysia's Economy
  
  I've been invited to speak by the Negeri Sembilan Chinese Assembly Hall to share my views on the above. Sharing the stage with me will be Dr Ho Kee Peng, a prominent entrepreneur and academic who will be speaking on other related developments in the Malaysian economy.
  

Date: 30 March 2007 (Fri)
Time: 8.00 pm
Venue: NS Chinese Assembly Hall, Seremban
Language: Chinese (Mandarin)

• Life & Experiences @ Oxford University
  
  This is the 2nd of the series of higher education talks organised by not-for-profit Descartes Education Counselling Centre. I'll be sharing my personal experience at the university, as well as updating the audience on the latest entry requirements and application process. I'll be sharing the stage with Allen Ng, a Bank Negara scholar who did time at Cambridge University. ;) For more information, see here.
  

Date: 31st March (Sat)
Time: 4.00 pm
Venue: DECC, 55-1 Jalan SS21/1A, Damasara Utama (Uptown), 47400 Petaling Jaya

• Dinner: Issues with the Malaysian Economy
  
  This is a 50 Years of Nation-Building Dinner event, organised by the DAP Kampung Kolam branch, Penang. I'll be speaking along side many other leaders, including YB Chow Kon Yeow, DAP Penang Chairman, YB Phee Boon Poh, Penang State Assemblyman for Sungai Puyu, YB Teng Chang Khim, Selangor State Assemblyman for Sungai Pinang, YB Violet Yong Wui Wui, Sarawak State Assemblywoman for Pending, YB Nga Kor Ming, Perak State Assemblyman for Pantai Remis as well as Ng Wei Aik, Political Secretary to DAP Secretary-General.
  

• Date: 1 April 2007 (Sunday)
  Time: 7.30 pm
  Venue: Wonderland Restaurant, Komtar, Penang.
  Language: Chinese (Mandarin)
  

For those interested in attending, you can buy dinner tickets from Wei Aik @ RM30 each. You can reach him at nweiaik(at)gmail.com. Your contributions and attendance are much welcome. ;)

• Government’s Education Policies: Are they Successful Instruments of National Development?
  
  This Young Malaysians National Unity & Development in Malaysia forum is organised by the Centre for Public Policy Studies and the Bar Council (through its National Young Lawyers' Committee). It is a full-day event, where my session will commence around 10.45 am. The other speakers in my panel include Dr Oh Ei Sun, a lecturer at Help University College and Universiti Malaysia Sabah and my favourite UM academic, Dr Azmi Sharom.
  

Other topics discussed include:

• Ethno-Religious Politics in Malaysia: Impact and Implications on Nation Building
  
  
• Forging a Young Malaysian Identity towards National Unity

Roundtable details:

Date: 3rd April 2007
Time: 8.30am - 4.00pm
Venue: Bar Council, Kuala Lumpur

So, that looks like a major round the country tour within a short 2 weeks ;). After that, I'll be busy with the by-elections campaigning in Machap, probably my maiden rally speech there, plus plenty of practice for my Mandarin as well as Malay ;). I'll also be making a trip to Kuching, Sarawak on the 21st April share views and ideas with our DAP leaders and comrades there.

Also, as I've mentioned previously, I'll do my best to start recording these talks so that I can share them here on this site.

So, if you are at any of these places, rememer to say hi! ;)

B.A. (Hons) Thuggery Graduates

I wrote plenty about our universities offering Bachelors and Masters degrees in Thuggery.

Well, the above clip shows a successful product of our university education. Dato' Nozula Mat Diah, Barisan Nasional state assemblyman for Paloh, Kelantan demonstrated his skills in the Kelantan State Assembly. These UMNO chaps can't behave when they are in power, they behave worse when they are in the opposition.

Check out Harakah online for the full story.